Oxι άλλη σκόνη!!!!!

Κρατήστε τον χειρότερο εχθρό των ηλεκτρονικών κυκλωµάτων µακριά από το PC σας

Η δοµή και ο σχεδιασµός των cases των σηµερινών ηλεκτρονικών υπολογιστών, όπως και γενικότερα οι ιδιότητες των ηλεκτρονικών εξαρτηµάτων, τους κάνουν ευάλωτους στο περιβάλλον τους. Ειδικά όταν υπάρχουν υψηλές ανάγκες ψύξης, εφόσον µιλάµε για ένα σύγχρονο PC µε ισχυρό επεξεργαστή αλλά και κάρτα γραφικών. Αυτό άµεσα οδηγεί στην ανάγκη για µεγαλύτερη ροή αέρα από το εσωτερικό του µε την προσθήκη, βέβαια, των κατάλληλων ανεµιστήρων. Εδώ έρχεται και κάνει αισθητή την παρουσία του ο παράγοντας σκόνη. Όσο περισσότερος αέρας περνά µέσα από ένα PC, τόσο πιο εύκολα µπορεί να συσσωρευτεί σκόνη µέσα σε αυτό, και συνεπώς να προκαλούνται αρκετά προβλήµατα όπως, για παράδειγµα, να αυξάνεται ο θόρυβος από τους ανεµιστήρες [που µπλοκάρουν σιγά-σιγά] και να µην υπάρχει η καλύτερη δυνατή ψύξη από το ρεύµα αέρα που δηµιουργείται. Επειδή, λοιπόν, το να ανοίγετε συχνά το PC για να το "ξεσκονίζετε", είναι τουλάχιστον χρονοβόρα, κουραστική και βαρετή διαδικασία, µπορείτε να δηµιουργήσει µια ασπίδα προστασίας από τη σκόνη και τα υπόλοιπα σωµατίδια [τρίχες κτλ.] που µεταφέρονται µέσω του αέρα. Έτσι, όχι µόνο θα χρειάζεται λιγότερη "συντήρηση", αλλά όλο το σύστηµα θα βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, µε τον λιγότερο απαιτούµενο κόπο, σε βάθος χρόνου. Ιδιαίτερα, λοιπόν, εάν στην περιοχή σας αντιµετωπίζετε ιδιαίτερο πρόβληµα, η τοποθέτηση φίλτρων είναι µονόδροµος για ένα καθαρό και υγιές PC.

Αυτοσχεδιάζοντας

To πρόβληµα σε αυτή τη διαδικασία είναι πως δεν υπάρχουν διαθέσιµα φίλτρα στο εµπόριο, λόγω της διαφορετικής σχεδίασης των cases των υπολογιστών [εικ. 1]. Έτσι, πρέπει να σχεδιαστεί µια λύση εύκολη στην κατασκευή µε οικονοµικά υλικά που να µπορεί κανείς να βρει χωρίς ψάξιµο στα τοπικά καταστήµατα. Η επιλογή µας για το "φίλτρο" είναι ίσως προφανής και δεν είναι άλλη από ένα φίλτρο απορροφητήρα. Το κόστος του είναι πολύ µικρό, κάτω του €1, και η µεγάλη επιφάνειά του µπορεί να κοπεί στις διαστάσεις που θέλουµε και να χρησιµοποιηθεί για πολλά χρόνια ή σε πολλούς υπολογιστές. Το πρόβληµα πλέον εντοπίζεται στο πώς θα τοποθετήσουµε ένα τέτοιο υλικό στο case του υπολογιστή µας, και ιδιαίτερα στις εισόδους αέρα διαφορετικών µεγεθών. Η ιδέα που είχαµε για την εγκατάσταση του φίλτρου µας, ήταν να δηµιουργήσουµε ένα πλαίσιο, τύπου "κάδρο", το οποίο θα διευκολύνει τόσο την τοποθέτησή του όσο και την αλλαγή του, όταν το φίλτρο έχει ολοκληρώσει το χρόνο ζωής του. Για να φτιάξουµε το κάδρο αυτό, χρησιµοποιήσαµε τους πλαστικούς διαδρόµους, οι οποίοι έχουν φτιαχτεί για να κρεµάµε αφίσες.
Η διατοµή τους είναι ιδανική, µε µεγάλο κενό από τη µια πλευρά, όπου κανονικά τοποθετείται το πλαστικό πιαστράκι που ακουµπά µε το καρφί στον τοίχο. Αρχικά µετρήστε τις εξωτερικές διαστάσεις της εισόδου στο case [εικ. 2]. Πάρτε το πλαστικό και κόψτε το σε 4 κοµµάτια, ένα για κάθε πλευρά. Προσθέστε δύο εκατοστά στο µήκος κάθε κοµµατιού, ώστε να µπορείτε να κόψετε "τα φάλτσα", δηλαδή να δηµιουργήσετε ένα σωστό κάδρο που να αγκαλιάζει όλο το φίλτρο. Θυµηθείτε πως η πλευρά µε το µεγάλο κενό θέλουµε να είναι προς τα µέσα.

Τοποθέτηση

Όταν τα κοµµάτια ταιριάζουν ακριβώς, δηµιουργούν ένα παραλληλόγραµµο, το οποίο περικλείει πλήρως το άνοιγµα στο case [εικ. 3]. Κολλήστε µε ταινία διπλής όψης τα 3 από τα 4 κοµµάτια αυτά, ώστε να είναι σταθερά πάνω στο case. Με την ταινία το case σας δε θα πάθει τίποτα, και ταυτόχρονα µπορείτε να βάζετε και να βγάζετε το τέταρτο κοµµάτι για να αλλάζετε το φίλτρο. Κόψτε το φίλτρο στις αρχικές διαστάσεις που είχατε µετρήσει προσθέτοντας µισό εκατοστό και καλύψτε τις άκρες του µε χαρτοταινία ή µονωτική ταινία [εικ. 4]. Πλέον µπορείτε να τοποθετήσετε το φίλτρο από την ανοικτή πλευρά του κάδρου και να κολλήσετε το τελευταίο κοµµάτι [εικ. 5]. Αν σας δυσκολεύει στην τοποθέτηση, µπορείτε να κόψετε λίγο τις γωνίες του. Επαναλάβετε για κάθε άνοιγµα του case που δε διαθέτει πάνω του ανεµιστήρα.

Ο αντίλογος του φίλτρου

Στον αντίποδα των παραπάνω, υπάρχουν δύο αρνητικές επιπτώσεις που µπορεί να έχει αυτή η διαδικασία στο PC σας. To πρώτο είναι καθαρά αισθητικό, καθώς ανάλογα µε το case αλλά και τις επιλογές σας στα υλικά που θα χρησιµοποιήσετε, το αποτέλεσµα ενδεχοµένως να µην είναι όµορφο οπτικά, γεγογονός που σίγουρα δε θα αρέσει στους pcmagες.

Το δεύτερο, πιο πρακτικό, και ίσως περισσότερο σηµαντικό, είναι πως µε την προσθήκη φίλτρων µειώνεται κατά κάποιο ποσοστό η ροή του αέρα [αφού το φίλτρο αποτελεί εν µέρει ένα φυσικό εµπόδιο σε αυτήν]. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος για τον οποίο οι χρήστες που τοποθετούν φίλτρα στο PC τους, παρατηρούν µια µικρή αύξηση της θερµοκρασίας του case τους, που δεν ξεπερνά τους 3-4°C.

Αν αντιµετωπίσετε ήδη πρόβληµα µε τις θερµοκρασίες των υποσυστηµάτων σας, τότε ίσως θα έπρεπε να αλλάξετε πρώτα τους ανεµιστήρες ή και το τροφοδοτικό σας, γιατί οποιαδήποτε αύξηση, όσο µικρή και αν είναι, θα δηµιουργήσει προβλήµατα στη λειτουργία του υπολογιστή σας.
Σίγουρα, όµως, θα διατηρήσετε το PC σας καθαρό.

ΠΗΓΗ: e-pcmag

Στοπ στους... αδιάκριτους

Προφυλαχτείτε από τις ανεπιθύµητες IPs και αποφύγετε τον εντοπισµό σας

Το PeerBlock [Δωρεάν, www.peerblock.com] είναι ένα open source πρόγραµµα µπλοκαρίσµατος διευθύνσεων IP, το οποίο αποτελεί µετεξέλιξη του παλιότερου PeerGuardian. Σκοπός του είναι να προφυλάξει τον υπολογιστή σας από τις "κακές" διαδικτυακές συνδέσεις. Μεταξύ άλλων, µπορεί να σας βοηθήσει να µειώσετε την πιθανότητα να... αναγνωριστείτε όταν κατεβάζετε ταινίες ή µουσική από αρχεία P2P ή δίκτυα torrents, ή να µπλοκάρετε malware/spyware που προέρχονται από γνωστές πηγές του Internet.

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ

Το PeerBlock λειτουργεί µε δηµόσιες λίστες που κατατάσσουν τις IPs σε κατηγορίες - κάτι αντίστοιχο, δηλαδή, µε τα antivirus τα οποία χρησιµοποιούν signatures γνωστών ιών. Και εκτός από το ότι το πρόγραµµα θα σας προστατέψει από τις "κακές" IPs, µπορεί παράλληλα να µειώσει τις πιθανότητες αναγνώρισης της δικής σας IP. Επιπλέον, και εδώ τελειώνουν οι οµοιότητες µε τα antivirus, το PeerBlock θα κάνει πιο δύσκολη την αναγνώρισή σας στο Διαδίκτυο.

ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Όταν χρησιµοποιήσετε για πρώτη φορά το πρόγραµµα, θα πρέπει να κάνετε κάποιες βασικές ρυθµίσεις. Αρχικά εµφανίζεται ένα παράθυρο στο οποίο επιλέγετε από ποιες λίστες "κακών" IPs θέλετε να προστατευτείτε [εικ. 1]: P2P [προστατεύστε από τις αρχές που ψάχνουν να εντοπίσουν όσους κατεβάζουν αρχεία προστατευµένα µε copyright], διαφηµιστικά µηνύµατα [Ads], spyware [δηλαδή servers που διακινούν malware και adware], εκπαιδευτικά ιδρύµατα [Educational] ή από λίστες IPs που έχετε δηµιουργήσει εσείς [Import/Create Lists].

Στο επόµενο βήµα καθορίζετε τη λειτουργία αυτόµατων updates [εικ. 2]. Έτσι, µπορείτε να ορίσετε κάθε πότε θα ψάχνει το πρόγραµµα για updates [κάθε µέρα, µέρα παρά µέρα, κάθε εβδοµάδα ή σε συγκεκριµένο αριθµό ηµερών που καθορίζετε εσείς], αλλά και το είδος των updates που σας ενδιαφέρουν

[αν πρόκειται, δηλαδή, για το πρόγραµµα ή για λίστες]. Ακολούθως, κάνετε κλικ στο Finish, περιµένετε να κατέβουν τα updates και είστε έτοιµοι.Το πρόγραµµα τρέχει σε ένα εξαιρετικά λιτό interface [εικ. 3].
Για να απενεργοποιήσετε το µπλοκάρισµα των IPs, πατάτε το πλήκτρο Disable, ενώ το επαναφέρετε µε κλικ στο Enable.

Αρκετό ενδιαφέρον έχει η δυνατότητα να δηµιουργήσετε τις προσωπικές σας λίστες µπλοκαρίσµατος ανεπιθύµητων IPs. Αυτό γίνεται ως εξής: Κάνετε κλικ στο List Manager, πατάτε Create List, στο πεδίο Description δίνετε µια σύντοµη περιγραφή για τη λίστα σας και µε το πλήκτρο Browse επιλέγετε πού θα την αποθηκεύσετε. Γράφετε µια ονοµασία γι' αυτήν και πατάτε στο Save. Έτσι, θα εµφανιστεί ένα νέο παράθυρο, όπου µε κλικ στο Add θα προσθέτετε νέες διευθύνσεις IPs σε αυτή τη λίστα. Ολοκληρώνετε µε κλικ στο Save.

ΠΗΓΗ: e-pcmag

Internet... με μέτρο

Καθορίστε τις ταχύτητες download και upload

Το κατέβασµα αρχείων ενώ παίζετε online ένα multiplayer παιχνίδι, δεν αποτελεί καλή ιδέα. Και αυτό διότι το download καταναλώνει µεγάλο ποσοστό του bandwidth, καθυστερώντας υπερβολικά το παιχνίδι. Και µια αργή σύνδεση αποτελεί για πολλούς servers την αιτία για την αυτόµατη αποποµπή σας από το online παιχνίδι.
Σε τέτοιες περιπτώσεις καλό είναι να περιορίσετε το bandwidth που θα δεσµεύεται από τον browser σας [ή από άλλα προγράµµατα που συνδέονται στο Internet], ώστε να έχετε αρκετό εκεί που το χρειάζεστε.

Αυτή ακριβώς τη δουλειά κάνει και το NetBalancer [υπάρχει δωρεάν έκδοση, η οποία µπορεί να παρακολουθήσει ταυτόχρονα πέντε διεργασίες, και εµπορική µε κόστος 24,95 δολάρια, που δεν έχει κανέναν περιορισµό, seriousbit.com/netbalancer], ένα εργαλείο παρακολούθησης και ρύθµισης της κίνησης στο Internet, που διατίθεται σε εκδόσεις για τα Windows XP/2003/Vista/Windows 7. Μπορείτε να το χρησιµοποιήσετε για να θέσετε προτεραιότητες στο download και το upload για όλες τις εφαρµογές σας, θεσπίζοντας τους δικούς σας κανόνες διαχείρισης του bandwidth.

Tα περισσότερα προγράµµατα διαχείρισης της διαδικτυακής κυκλοφορίας θέτουν κανόνες για εφαρµογές και διαδικασίες, οι οποίοι µπορεί να είναι αρκετά άβολοι. Για παράδειγµα, µπορείτε να περιορίσετε την ταχύτητα download, ώστε να σερφάρετε πιο άνετα στα αγαπηµένα σας sites. Όταν τελειώσετε µε το σερφάρισµα, τα downloads συνεχίζουν να κατεβαίνουν µε περιορισµένο bandwidth, παρ' όλο που κάτι τέτοιο δεν είναι αναγκαίο. Χρειάζεται, δηλαδή, διαρκώς να αλλάζετε χειροκίνητα τις εκάστοτε ρυθµίσεις. Ωστόσο, µε το NetBalancer δε θα σας απασχολούν τέτοιας φύσεως προβλήµατα, καθώς το πρόγραµµα λειτουργεί µε τη λογική των προτεραιοτήτων.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟΣ ΤΡΟΧΟΝΟΜΟΣ

Αφού κατεβάσετε και εγκαταστήσετε το πρόγραµµα, θα δείτε σε ένα παράθυρο όλες τις διεργασίες και τις διαδικτυακές σας συνδέσεις [εικ. 1]. Για καθεµία από αυτές µπορείτε να καθορίσετε την προτεραιότητά της χρησιµοποιώντας τα πράσινα [για το download] ή τα κόκκινα [για το upload] βέλη, που απεικονίζονται στην πάνω µπάρα εργαλείων του προγράµµατος.

Όσον αφορά στο download, έχετε τις παρακάτω δυνατότητες [µε τα πράσινα βέλη από αριστερά προς τα δεξιά]: να επιλέξετε µια χαµηλή, µια κανονική ή µια υψηλή προτεραιότητα, να θεσπίσετε ένα συγκεκριµένο όριο download, να µπλοκάρετε τη σύνδεση στο Internet ή να την αφήσετε εντελώς ελεύθερη. Αντίστοιχες ρυθµίσεις µπορείτε να κάνετε και για τις ταχύτητες upload.

Αρκετό ενδιαφέρον έχει και το εικονίδιο που απεικονίζει έναν κόκκινο κύκλο µε µια τελεία στο κέντρο, η οποία επαναφέρει όλες τις ρυθµίσεις στις προκαθορισµένες.

Επιπλέον, µε το εικονίδιο του κόκκινου βέλους που δείχνει προς τα δεξιά, µπορείτε να µπλοκάρετε άµεσα όλη τη δικτυακή κυκλοφορία, ενώ µε το αριστερό εικονίδιο να την ξεµπλοκάρετε. Μια ακόµα ρύθµιση που είναι δυνατό να κάνετε, αφορά στο Level Security. Όσο πιο µεγάλη τιµή επιλέξετε γι' αυτό, τόσο µεγαλύτερη θα είναι και η διαφορά ταχυτήτων ανάµεσα στις εφαρµογές διαφορετικών προτεραιοτήτων.

Κάνοντας κλικ στο πλήκτρο Settings, θα εµφανιστεί ένα νέο παράθυρο όπου µπορείτε να ρυθµίσετε διάφορες παραµέτρους. Για παράδειγµα, µπορείτε να ορίσετε αν η εφαρµογή θα ξεκινά αυτόµατα µαζί µε τα Windows ή όχι [Start automatically when starting Windows], να θεσπίσετε όρια για όλη τη δικτυακή κυκλοφορία του συστήµατος [Limit all system traffic], ή ακόµα να ρυθµίσετε µε τι προτεραιότητα θα ξεκινούν οι διάφορες εφαρµογές, αλλά και το αν θέλετε να καθορίσετε κάποια πρόσθετα όρια στο download ή στο upload. Μπορείτε να πειραµατιστείτε µε αυτές τις παραµέτρους για να δείτε ποιες τιµές τους ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες σας.

ΠΗΓΗ: e-pcmag

Συντήρηση εκ των έσω

Φροντίστε για την καλή κατάσταση των Windows 7

Όταν τα Windows 7 έχουν πρόσφατα εγκατασταθεί σε έναν υπολογιστή, όλα βαίνουν καλώς για µερικές εβδοµάδες. Το σύστηµα λειτουργεί στο µέγιστο των δυνατοτήτων του, όλα τα προγράµµατα "τρέχουν" γρήγορα κ.λπ. Με την πάροδο του χρόνου, όµως, το σύστηµα αρχίζει και παρουσιάζει αστάθεια, µαζί µε όλα τα δυσάρεστα συνεπακόλουθα [µειωµένη ταχύτητα εκτέλεσης προγραµµάτων, κρασάρισµα λειτουργικού κ.λπ.]. Η αστάθεια αυτή προκαλείται από πολλές αιτίες. Σκέφτεστε format; Μπορείτε να το αποφύγετε. Τα Windows 7, µε τη βοήθεια του ιστορικού αξιοπιστίας και της εντολής SFC/SCANNOW, σας δίνουν τη δυνατότητα να εντοπίσετε και να εξαλείψετε τις αιτίες αυτές, ώστε να αποκαταστήσετε τη σταθερότητα του συστήµατος.

Έλεγχος σταθερότητας

Ναι, καλά διαβάζετε. Μπορείτε και εσείς να ελέγξετε την κατάσταση του λειτουργικού, µέσω του ιστορικού αξιοπιστίας. Το ιστορικό αξιοπιστίας δίνει εξαιρετικά χρήσιµες πληροφορίες για τις αιτίες που κάνουν τα Windows 7 να φέρονται περίεργα, και σας επιτρέπει να τις εξαλείψετε.

Αρχικά, ανοίξτε τον Πίνακα Ελέγχου και πάνω δεξιά επιλέξτε View by > Large Icons [Προβολή κατά > Μεγάλα Εικονίδια]. Εντοπίστε το εικονίδιο µε όνοµα Action Center [Κέντρο Ενεργειών] [εικ. 1] και κάντε κλικ σε αυτό. Εκεί που εµφανίζεται το όνοµα Maintenance [Συντήρηση], πατήστε το βελάκι για να εµφανίσετε περισσότερες λεπτοµέρειες. Στην ενότητα Check for solutions to problem reports [Έλεγχος για λύσεις στις αναφορές προβληµάτων] [εικ. 2] κάνετε κλικ στο View reliability history [Προβολή ιστορικού αξιοπιστίας]. Εκεί θα δείτε ένα διάγραµµα χρήσης µε ενδιαφέρουσες πληροφορίες [εικ. 3]. Ας δούµε τι ακριβώς µας δίνει...

• Ο κατακόρυφος άξονας [αριστερά] δείχνει την κλίµακα σταθερότητας από το 1 µέχρι το 10.

• Ο οριζόντιος άξονας δείχνει την καµπύλη σταθερότητας σε ανάλογο χρονικό διάστηµα [π.χ. Ηµέρες]. Μπορείτε µε ένα κλικ να επιλέξετε το χρονικό διάστηµα που σας ενδιαφέρει. Θα σκιαγραφηθεί ανάλογο τµήµα της καµπύλης σταθερότητας και θα παρουσιαστούν διάφορες πληροφορίες σχετικά για εκείνο το διάστηµα.

• Στον κατακόρυφο άξονα [δεξιά] θα δείτε ότι κάθε τµήµα χωρίζεται σε 6 µικρότερα. Το πρώτο τµήµα, ξεκινώντας από πάνω προς τα κάτω, είναι η καµπύλησταθερότητας. Αν παρουσιάζει καθοδική πορεία, ενδεχοµένως να είχε παρουσιαστεί πρόβληµα σε εκείνο το χρονικό διάστηµα. Το δεύτερο αναφέρεται στις αποτυχίεςεφαρµογών. Αν, για παράδειγµα, ένα πρόγραµµα σταµατήσει για κάποιο λόγο απότοµα, τα Windows θα καταγράψουν αυτό το συµβάν εµφανίζοντας ένα σύµβολο Χ σε αυτό το τµήµα. Το τρίτο τµήµα, όπως αναγράφεται στον κατακόρυφο άξονα στο δεξί µέρος, αφορά στις αποτυχίες του λειτουργικού. Αν το λειτουργικό σύστηµα τερµατιστεί απότοµα, στο τµήµα αυτό θα εµφανιστεί ένα X. Το τέταρτο τµήµα αναφέρεται σε διάφορες αποτυχίες και ουσιαστικά δε διαφέρει από το δεύτερο και το τρίτο τµήµα. Ορισµένες φορές, συµβάντα που αφορούν στην αποτυχία των προγραµµάτων και του λειτουργικού υποπίπτουν σε αυτό το τµήµα. Το πέµπτο τµήµα έχει να κάνει µε προειδοποιήσεις, όπως θέµατα ασυµβατότητας προγραµµάτων, λανθασµένης λειτουργίας τους κ.λπ., εµφανίζοντας ένα σύµβολο µε θαυµαστικό. Τέλος, το έκτο τµήµα αναφέρεται σε πληροφορίες. Η παραµικρή ενέργεια που κάνετε στον υπολογιστή σας, όπως η εγκατάσταση ή η απεγκατάσταση προγραµµάτων, η σύνδεση οποιασδήποτε συσκευής κ.λπ. καταγράφονται σε αυτό το τµήµα, εµφανίζοντας το σύµβολο µε το i.

• Λεπτοµέρειεςαξιοπιστίας: Εκεί εµφανίζονται αναλυτικά όλες οι πληροφορίες για κάθε τµήµα [εξαιρώντας το πρώτο]. Αν, για παράδειγµα, σε κάποια χρονική περίοδο το γράφηµα παρουσιάζει καθοδική πορεία λόγω ασυµβατότητας ενός προγράµµατος, εξετάστε τις πληροφορίες που σας παρέχονται και αφαιρέστε το πρόγραµµα που δηµιουργεί το πρόβληµα.

Αν θέλετε να αποθηκεύσετε όλες αυτές τις πληροφορίες του ιστορικού αξιοπιστίας σε µορφή xml, πατήστε την επιλογή Save reliability history [Αποθήκευση του ιστορικού αξιοπιστίας]. Για να δείτε όλες τις πληροφορίες οργανωµένες ανά ηµεροµηνία [χωρίς το γράφηµα], επιλέξτε View problem reports and responses [Προβολή όλων των αναφορών προβληµάτων]. Τέλος, αν επιθυµείτε να ελέγξουν τα Windows για πιθανές λύσεις σε όλα τα προβλήµατα, πατήστε Check for solutions to all problems [Ελέγξτε για λύσεις σε όλα τα προβλήµατα].

Τα Windows 7 έχουν, όµως, και άλλο έναν άσο στο µανίκι τους. Εννοούµε, φυσικά, τη δυνατότητα που δίνει το λειτουργικό στους χρήστες να επιδιορθώσουν κατεστραµµένα αρχεία συστήµατος. Για να δούµε...

Επιδιορθώστε αρχεία συστήµατος

Στα Windows 7 θα βρείτε µια πολύ χρήσιµη εντολή, η οποία σας επιτρέπει να επιδιορθώσετε προστατευµένα αρχεία συστήµατος από τη γραµµή εντολών του λειτουργικού. Η εντολή SFC /SCANNOW περνά όλα τα αρχεία συστήµατος από έλεγχο αυθεντικότητας. Αν κάποιο από τα αρχεία διαπιστωθεί ότι δεν είναι αυθεντικό, έχει τροποποιηθεί δηλαδή, τις περισσότερες φορές αντικαθίσταται µέσω αυτής της εντολής µε την αυθεντική έκδοση.

Για να πραγµατοποιήσετε αυτόν τον έλεγχο, θα πρέπει πρώτα να ανοίξετε τη γραµµή εντολών µε δικαιώµατα διαχειριστή. Πηγαίνετε στο Start [Έναρξη] και στη λωρίδα γρήγορης αναζήτησης πληκτρολογήστε cmd. Στη λίστα αποτελεσµάτων που θα εµφανιστεί, κάνετε δεξί κλικ στο cmd κάτω από τα προγράµµατα και επιλέξτε Run as Administrator [Εκτέλεση ως διαχειριστής]. Θα εµφανιστεί ένα παράθυρο γραµµής εντολών. Εκεί πληκτρολογήστε sfc /SCANNOW και πατήστε Enter [εικ. 4].

Ο έλεγχος θα ξεκινήσει και θα διαρκέσει αρκετή ώρα. Εάν τελειώσει µε µήνυµα επιτυχίας, τα αρχεία έχουν αντικατασταθεί µε τα αυθεντικά επιτυχώς. Εάν σας εµφανίσει ότι υπήρξε κάποιο πρόβληµα κατά τον έλεγχο, ενδεχοµένως κάποιο από τα αρχεία δεν αντικαταστάθηκε µε επιτυχία. Τότε επιχειρήστε να τρέξετε πάλι τον έλεγχο. Αν το πρόβληµα επιµείνει, προσπαθήστε να επαναφέρετε τον υπολογιστή σας σε προηγούµενο σηµείο, µε την Επαναφορά Συστήµατος.

Tips & Tricks

Για να απολαµβάνετε µακροπρόθεσµα σταθερότητα του λειτουργικού σας συστήµατος, να θυµάστε ότι οι έλεγχοι αυτοί θα πρέπει να γίνονται ανά τακτά χρονικά διαστήµατα.

ΠΗΓΗ: e-pcmag

Προστασία σε USB

Κρυπτογραφήστε τα δεδοµένα σας, και σε φορητά µέσα αποθήκευσης

Η τεράστια πτώση τιµής που παρουσιάζουν τα USB flash drives και η πρακτικότητα που προσφέρουν για εύκολη µεταφορά δεδοµένων, τα έχουν κάνει αναπόσπαστο κοµµάτι της καθηµερινότητάς µας. Αν προσθέσουµε το γεγονός ότι χρησιµοποιούνται και για µεταφορά προσωπικών ή σηµαντικών αρχείων, τότε σίγουρα θα δηµιουργήσουν πονοκέφαλο σε όποιον τα χάσει και κυρίως αν τα αρχεία αυτά πέσουν σε άγνωστα χέρια. Θεωρείται, λοιπόν, απαραίτητη η κρυπτογράφηση τουλάχιστον κάποιων από τα δεδοµένα που υπάρχουν στις συσκευές αυτές. Πολλές εταιρείες προσφέρουν πολύ αξιόλογα προγράµµατα για να καλύψουν την ανάγκη αυτή. Ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά χρειάζονται Administrator Privileges για να λειτουργήσουν. Αυτό τα καθιστά άχρηστα σε υπολογιστές µε περιορισµένα δικαιώµατα όπως, για παράδειγµα, στη δουλειά ή σε Internet cafés.

ΕΥΚΟΛΗ ΚΡΥΠΤΟΓΡΑΦΗΣΗ

Το Rohos Mini Drive [www.rohos.com/products/rohos-mini-drive] δηµιουργεί κρυφά και κρυπτογραφηµένα εικονικά partitions σε USB flash drives. Μάλιστα, το συγκεκριµένο πρόγραµµα είναι portable. Εποµένως, από τη στιγµή που θα κάνετε όλες τις απαραίτητες ρυθµίσεις, θα µπορείτε να το χρησιµοποιείτε σε κάθε υπολογιστή χωρίς να απαιτείται άλλη εγκατάσταση. Όπως προαναφέρθηκε, το µεγαλύτερο πλεονέκτηµα της εφαρµογής είναι ότι δε χρειάζεται Administrator Privileges. Το µοναδικό ίσως µειονέκτηµα είναι ότι τα εικονικά partitions που δηµιουργεί, έχουν µέγεθος µέχρι 2GB. Το µέγεθος αυτό κρίνεται ικανοποιητικό για να καλύψει τις ανάγκες του µέσου χρήστη, αλλά αν δεν είναι αρκετό για εσάς, µπορείτε να δηµιουργήσετε και δεύτερο partition. Ωστόσο, προσοχή πρέπει να δοθεί στο γεγονός ότι µόνο ένα partition µπορεί να είναι ανοικτό.

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Αφού κατεβάσετε την εφαρµογή, πρέπει να την εγκαταστήσετε στον υπολογιστή σας. Αυτό είναι και το µόνο σηµείο όπου χρειάζεστε δικαιώµατα Administrator. Μόλις ολοκληρώσετε την εγκατάσταση, θα εµφανιστεί το κεντρικό παράθυρο της εφαρµογής [εικ. 1]. Συνδέστε το USB flash drive στο οποίο επιθυµείτε να εγκαταστήσετε το κρυπτογραφηµένο partition και επιλέξτε Setup USB Key. Το Rohos Mini Drive αναγνωρίζει αυτόµατα το USB flash drive, και σας προτείνει να εγκαταστήσετε το κρυπτογραφηµένο partition στον κρυφό φάκελο µε όνοµα _Rohos [εικ. 2]. Αν θέλετε να εγκαταστήσετε το κρυφό partition σε άλλο flash drive ή άλλο φάκελο, πατήστε Change. Από εκεί µπορείτε να επιλέξετε και άλλες ρυθµίσεις όπως το µέγεθος του εικονικού partition, το disk letter που θα έχει, και το file system. Έπειτα, πληκτρολογήστε το password για το εικονικό drive και επιλέξτε Create disk.

MINI ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ

Από εδώ και πέρα, µπορείτε να χρησιµοποιείτε το κρυπτογραφηµένο partition σε κάθε υπολογιστή, σαν να έχετε ένα επιπλέον drive, µε τη διαφορά ότι µόνο εσείς γνωρίζετε την παρουσία του και έχετε πρόσβαση σε αυτό. Αφού συνδέσετε το USB flash drive στον υπολογιστή, εκτελέστε το αρχείο Rohos mini, που βρίσκεται στον αρχικό φάκελο, και δώστε το σωστό password. Αν έχετε Administrator Privileges, θα εµφανιστεί ένα νέο drive στον υπολογιστή σας. Το drive αυτό θα λειτουργεί σαν κανονική συσκευή αποθήκευσης.

Αντίθετα, αν δεν έχετε Administrator Privileges, το drive αυτό δε θα εµφανιστεί, καθώς δε θα επιτρέπεται η εγκατάσταση του driver που είναι απαραίτητος για την εµφάνιση του εικονικού drive.
Η λύση είναι η χρήση του ενσωµατωµένου Disk Explorer, που σας δίνει τη δυνατότητα να δείτε τα αρχεία σας σε έναν εικονικό Explorer.

Μάλιστα, ο συγκεκριµένος Εxplorer είναι τόσο εξελιγµένος ώστε να προσφέρει "On-The-Fly encryption". Έτσι, µπορείτε να εκτελείτε κάθε αρχείο και να εργάζεστε κανονικά σαν να πρόκειται για κανονικό δίσκο, ενώ τα δεδοµένα σας κρυπτογραφούνται άµεσα για µέγιστη ασφάλεια. Για παράδειγµα, αν ανοίξετε ένα έγγραφο µε το Wordpad, καµία άλλη εφαρµογή δε θα µπορεί να δει το έγγραφο αυτό.

ΠΗΓΗ: pc magazine

Backup σκληρού δίσκου και partition

Εφαρμογές όπως το Norton Ghost και το Acronis True Image είναι ιδιαίτερα χρήσιμες και διάσημες, αλλά κοστίζουν σχεδόν 50 ευρώ. Τι θα λέγατε αν σας προτείναμε ένα εναλλακτικό πρόγραμμα που τρέχει από CD σε οποιοδήποτε σύστημα και μπορεί να κάνει την ίδια δουλειά, εντελώς δωρεάν;

Το Clonezilla έχει το πλεονέκτημα να είναι LiveCD [το οποίο βασίζεται σε Debian Linux] και στις πιο πρόσφατες εκδόσεις του ενσωματώνει ακόμα και τεχνικές unicasting και multicasting! Υποστηρίζει σχεδόν κάθε σύστημα αρχείων που υπάρχει, και αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το ίδιο LiveCD σε υπολογιστές με Windows, Linux αλλά και MacOS. Αναλυτικά, υποστηρίζει filesystem ext2, ext3, reiserfs, xfs, jfs του GNU/Linux, FAT, NTFS [των Windows] και HFS+ του Mac OS. Έχετε υπ’ όψη σας ότι στα άμεσα υποστηριζόμενα partitions που αναφέρουμε, γίνεται αντιγραφή και αποκατάσταση μόνο των χρησιμοποιούμενων blocks των partitions που αντιγράφονται. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα να δημιουργηθούν αντίγραφα ασφαλείας μη υποστηριζόμενων filesystems με τεχνική sector-to-sector copy, αλλά δεν μπορούμε να τη συστήσουμε ως αποτελεσματική λύση.

Ας δούμε πώς μπορούμε με τη χρήση του προγράμματος να κάνουμε αντίγραφα ασφαλείας [images] σκληρών δίσκων και partitions των υποστηριζόμενων συστημάτων αρχείων, ακόμα και σε συμπιεσμένη μορφή, σε τοπικά ή απομακρυσμένα αποθηκευτικά μέσα.

Δημιουργία backup

Κατεβάστε το αρχείο [είναι περίπου 90MB] από τη διεύθυνση tinyurl.com/bm92ua. Ο οδηγός μας βασίστηκε στην έκδοση 1.2.1-39. Αφού ετοιμάσετε το LiveCD, τοποθετήστε το στο CD/DVD-ROM του συστήματος του οποίου θέλετε να κάνετε αντίγραφα ασφαλείας και κάντε επανεκκίνηση.

Θα εμφανιστεί το αρχικό μενού του Clonezilla. Διαλέξτε την πρώτη επιλογή, όπως εμφανίζεται στην οθόνη [εικ. 1]. Κατά κανόνα, σε όλες τις επιλογές και παραμέτρους που σας εμφανίζει το πρόγραμμα, μπορείτε με ασφάλεια να αφήνετε τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, εκτός κι αν είστε εξοικειωμένος χρήστης Linux και γνώστης του partitioning και των συστημάτων αρχείων των διαφόρων λειτουργικών συστημάτων.

Από το μενού επιλέξτε τη γλώσσα και τη διάταξη πληκτρολογίου [εικ. 2] και στη συνέχεια Start Clonezilla. Από το επόμενο μενού επιλέγετε να κάνετε αντιγραφή ολόκληρων σκληρών δίσκων ή των partition τους [εικ. 3]. Με την αντιγραφή ολόκληρου του σκληρού δίσκου δημιουργείτε πρακτικά κλώνους του λειτουργικού σας και των δεδομένων, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν αμέσως σε περίπτωση βλάβης hardware.

Στη συνέχεια διαλέγετε πού θέλετε να γίνει η αποθήκευση του αντιγράφου ασφαλείας. Υπάρχουν αρκετές επιλογές [εικ. 4]: αποθήκευση στο σκληρό δίσκο ή σε συσκευή USB και αποθήκευση μέσω [δια]δικτύου [SSH server, Samba Server, NFS server]. Μπορείτε επίσης να χωρίσετε το backup image σε τμήματα μεγέθους της επιλογής σας [εικ. 5] ή να συνδέσετε τη συσκευή USB ακόμα και την τελευταία στιγμή και το πρόγραμμα θα αναγνωρίσει τις επιλογές σας με επιτυχία. Επίσης, μπορείτε να καθορίσετε και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει η συμπίεση του τελικού αρχείου [εικ. 6]. Η καλύτερη επιλογή σε αναλογία χρόνου συμπίεσης και μεγέθους του τελικού αρχείου είναι η πρώτη [gzip] και προτεινόμενη από το πρόγραμμα.

Είστε έτοιμοι να επιλέξτε savedisk [εικ. 7] και YES για να ξεκινήσει η διαδικασία δημιουργίας του συμπιεσμένου αρχείου. Ο χρόνος που απαιτείται, εξαρτάται από την ποσότητα των δεδομένων που αντιγράφονται/συμπιέζονται, και την ταχύτητα του συστήματός σας [εικ. 8].

Μετά το πέρας της διαδικασίας θα έχετε στη διάθεσή σας backup ολόκληρου του σκληρού δίσκου ή του partition, αποθηκευμένο κατά προτίμηση σε ένα εξωτερικό μέσο [ώστε να μην κινδυνεύει από καταστροφή], έτοιμο για άμεση χρήση.

Αποκατάσταση συστήματος

Το Restore μέσω Clonezilla μπορεί να είναι ακόμα ευκολότερο, καθώς δεν εμπλέκονται πλέον οι δυσκολίες του αποθηκευτικού μέσου και ο χρήστης έχει ήδη εξοικειωθεί με το μενού, αφού το έχει χρησιμοποιήσει τουλάχιστον μία φορά [όταν έκανε το backup].

Οπότε, φορτώνετε στο σύστημα πάλι το LiveCD του Clonezilla και ακολουθείτε τα βήματα που περιγράψαμε προηγουμένως για να κάνετε τις βασικές επιλογές. Αυτή τη φορά, όμως, μην επιλέξετε savedisk αλλά restoredisk [εικ. 9].

Διαλέξτε την κατάλληλη αποκατάσταση ανάλογα με το είδος του backup που έχετε, δηλαδή αποκατάσταση ολόκληρου σκληρού δίσκου ή ενός partition μόνο. Όπως και κατά τη διαδικασία του backup έτσι και στο restore, συνήθως οι καλύτερες για το σύστημά σας ρυθμίσεις είναι ήδη επιλεγμένες αυτόματα.

Στη συνέχεια θα γίνει ανίχνευση των αρχείων και θα εμφανιστούν τα διαθέσιμα backup. Διαλέξτε αυτό που ταιριάζει στην περίπτωση και επιλέξτε τον δίσκο ή το partition που θα αποκατασταθεί [εικ. 10]. Πατήστε YES και η διαδικασία θα ξεκινήσει.

Στις δοκιμές μας ανακαλύψαμε ότι οι επεξεργαστές νέας γενιάς -C2D και αντίστοιχοι- είναι ιδανικοί για τη δημιουργία backup και την αποκατάσταση δεκάδων GB μέσα σε λίγα λεπτά.

Εννοείται πως, οποιαδήποτε δεδομένα υπάρχουν σε σκληρό δίσκο/partition που αποκαθίσταται μέσω του Clonezilla, χάνονται, οπότε προσοχή!

ΠΗΓΗ: pc magazine

Κτίστε το site σας

Δηµιουργήστε ένα επαγγελµατικό site σε λίγη ώρα

To Incomedia WebSite X5 [www.websitex5.com] αποτελεί ένα δηµοφιλές πρόγραµµα, το οποίο σας βοηθά να κτίσετε το δικό σας site στο Web σε πέντε µόνο "βήµατα", χωρίς να απαιτεί γνώσεις προγραµµατισµού και σχεδιασµού σελίδων του Web από το χρήστη του. Όλα γίνονται εύκολα και αυτόµατα. Η δηµιουργία ενός site -η έκδοση Evolution µε την οποία θα εργαστούµε παρακάτω, επιτρέπει ακόµα και το κτίσιµο online καταστηµάτων- γίνεται βήµα-βήµα, το ίδιο απλά και κατανοητά σαν να γράφατε ένα κείµενο στο Word.

ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ

Η εγκατάσταση του προγράµµατος είναι πολύ απλή. Απλώς προσέξτε να πληκτρολογήσετε τα σωστά στοιχεία σε ένα σηµείο: εκεί όπου θα δώσετε τον κωδικό ξεκλειδώµατος [θα τον λάβετε αφού κάνετε ενεργοποίηση µέσω του Internet, χρησιµοποιώντας τον κωδικό που θα βρείτε στη συσκευασία του προγράµµατος] [εικ. 1]. Παρεµπιπτόντως, κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας θα χρειαστεί να κάνετε registration στην online υπηρεσία τής Incomedia, µέσω της οποίας θα αποκτήσετε πρόσβαση σε ένα είδος πίνακα ελέγχου του site σας. Μόλις εισάγετε τον κωδικό ξεκλειδώµατος, µπορείτε να προχωρήσετε τη διαδικασία κάνοντας κλικ στο Επόµενο. Με αυτόν τον τρόπο, θα ξεκινήσει η διαδικασία εγκατάστασης του προγράµµατος στο δίσκο σας. Περιµένετε λίγο [ανάλογα και µε την ισχύ του συστήµατός σας] για να ολοκληρωθεί η σχετική διαδικασία και είστε έτοιµοι να ξεκινήσετε την εργασία σας µε το πρόγραµµα.

ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

Όταν εκκινήσετε το πρόγραµµα, θα εµφανιστεί το κυρίως παράθυρο εκτέλεσης. Για να ξεκινήσετε να εργάζεστε µε αυτό, πατήστε το πλήκτρο "ENAΡΞΗ". Θα ανοίξει ένα νέο παράθυρο όπου θα πρέπει να καθορίσετε τι σκοπεύετε να κάνετε: να δηµιουργήσετε ένα site εξαρχής [Δηµιουργήστε ένα νέο Έργο] ή απλώς να επεξεργαστείτε ένα προκατασκευασµένο site [Επεξεργαστείτε ένα υπάρχον πρότυπο]. Για το παράδειγµά µας επιλέξαµε το πρώτο. Με το που κάνετε κλικ στο Επόµενο, θα εµφανιστεί το παράθυρο Γενικές Ρυθµίσεις όπου θα πρέπει να καθορίσετε διάφορες παραµέτρους για το site σας. Σε αυτό το σηµείο µπορείτε να εισάγετε τον τίτλο του site σας, το URL όπως και να δώσετε κάποιες λέξεις-κλειδιά που θα χρησιµοποιηθούν από τις µηχανές αναζήτησης για την εύρεση του site σας. Στη γλώσσα περιεχοµένου αφήστε το Greek, ενώ αν έχετε κάποιο εικονίδιο για το site σας, µπορείτε να το ανεβάσετε σε αυτό εδώ το σηµείο.

Με κλικ στο Επόµενο µεταβαίνετε στο σηµείο διαµόρφωσης του µενού - µπορείτε να επιλέξετε ανάµεσα σε κάθετο ή οριζόντιο. Στο επόµενο βήµα επιλέγετε το layout του site σας, δηλαδή την εµφάνισή του. Όπως θα δείτε, υπάρχει µια πληθώρα προκατασκευασµένων σχεδίων [templates]. Πειραµατιστείτε λίγο εδώ για να επιλέξετε αυτό που σας αρέσει και σας ταιριάζει περισσότερο. Για το παράδειγµά µας επιλέξαµε Εταιρεία > Laptop [εικ. 2]. Αν θέλετε, µπορείτε να πειραµατιστείτε και µε τα χρώµατα. Για να έχετε µια εικόνα του πώς θα δείχνει το site σας µε τις επιλογές που κάνατε, πατήστε στο Τεστ. Το πρώτο βήµα των Ρυθµίσεων ολοκληρώνεται κάνοντας κλικ στο Επόµενο, όπου θα µεταφερθείτε στον Επεξεργαστή banner. Εδώ µπορείτε να εισάγετε το δικό σας κείµενο ή λογότυπο στο header του site. Πάλι µε κλικ στο Τεστ είναι δυνατό να δείτε τις αλλαγές που κάνατε. Αν κάτι δε σας αρέσει, επιστρέψτε µε κλικ στο Προηγούµενο για να το αλλάξετε.

ΔΟΜΗ

Στο δεύτερο βήµα φτιάχνετε το χάρτη του site σας, µε άλλα λόγια τη δοµή του. Ξεκινάτε κάνοντας κλικ στο Menu. Όπως θα δείτε, το πρόγραµµα έχει δηµιουργήσει ένα µενού µε την Αρχική Σελίδα και 3 επιλογές [Σελίδα 1, Σελίδα 2, Σελίδα 3]. Για να προσθέσετε ένα επιπλέον επίπεδο στο µενού, πατήστε στο Νέο επίπεδο. Για να προσθέσετε σελίδες, κάνετε κλικ στη Νέα σελίδα. Έτσι, θα κτίσετε σιγά-σιγά τη δοµή του site προσθέτοντας επίπεδα και σελίδες. Μπορείτε ανά πάσα στιγµή να δείτε τι επίδραση έχουν οι επιλογές σας στη δοµή του site πατώντας στο Τεστ. Αν ξεχάσατε κάτι, µην ανησυχείτε. Μπορείτε να επανέλθετε αργότερα και να κάνετε ό,τι τροποποιήσεις θέλετε.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΕΛΙΔΩΝ

Στο τρίτο βήµα -τη Δηµιουργία σελίδων- µπορείτε να αρχίσετε να προσθέτετε περιεχόµενο στις σελίδες που δηµιουργήσατε προηγουµένως. Σε αυτό το σηµείο η οθόνη του προγράµµατος χωρίζεται στις εξής περιοχές: την περιοχή της σελίδας που απεικονίζεται αµέσως δεξιά από τα επιµέρους βήµατα, στη µορφή τεσσάρων κελιών ενός πίνακα, και την περιοχή των αντικειµένων. Με απλό drag & drop µπορείτε να σύρετε αντικείµενα από τη δεξιά περιοχή και να τα εναποθέσετε στην αριστερή περιοχή. Αν θέλετε να δηµιουργήσετε µια περιοχή κείµενου, µεταφέρετε το αντικείµενο text, ενώ για µια εικόνα µεταφέρετε το αντικείµενο Image. Μεταξύ άλλων, έχετε τη δυνατότητα να εισάγετε πίνακες, flash animation, βίντεο και ήχο, προβολή διαφανειών µέχρι και κώδικα HTML.

Φυσικά, αν θέλετε, µπορείτε να αλλάξετε την default δοµή των τεσσάρων κελιών και να προσθέσετε ή να αφαιρέσετε όσες στήλες και γραµµές θέλετε [εικ. 3]. Αυτό γίνεται µε τα σχετικά εικονίδια πάνω από την περιοχή σχεδιασµού.

Για να εισάγετε κείµενο σε ένα text object, απλώς κάνετε διπλό κλικ πάνω του ώστε να ανοίξει το σχετικό πεδίο εισαγωγής κειµένου - µπορείτε να εργαστείτε όπως σε έναν επεξεργαστή κειµένου, µε τις ίδιες δυνατότητες µορφοποίησης. Την ίδια τακτική ακολουθείτε για να προσθέσετε άλλης φύσεως δεδοµένα.
Και επειδή κάθε είδος δεδοµένων συνοδεύεται µε αρκετές δυνατότητες παραµετροποίησης, σας συστήνουµε να πειραµατιστείτε µε αυτές προκειµένου να δείτε τι σας αρέσει καλύτερα. Με αυτή τη λογική συµπληρώνετε µε περιεχόµενο κάθε σελίδα σας.

ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

Σε αυτό το βήµα κάνετε τα τελικά φινιρίσµατα του site σας [εικ. 4]. Για παράδειγµα, µπορείτε να αλλάξετε τη µορφή των πλήκτρων του µενού κάνοντας κλικ στο Mενού κύριου επιπέδου. Έτσι, µπορείτε να επιλέγετε το µέγεθος και το στιλ της γραµµατοσειράς, τα χρώµατα ακόµα και να εισάγετε εικόνες στα µενού. Ή και να τους δώσετε µια 3D οπτική. Έχετε ακόµα τη δυνατότητα να ρυθµίσετε τη µορφή των κυλιόµενων µενού, της εξ ορισµού γραµµατοσειράς του site, την εισαγωγική σελίδα, να εισάγετε banners και να κάνετε ένα σωρό άλλες ρυθµίσεις, την επίδραση των οποίων µπορείτε να ελέγχετε ανά πάσα στιγµή µε κλικ στο πλήκτρο Τεστ.

ΕΞΑΓΩΓΗ

Από τη στιγµή που ολοκληρώσετε το σχεδιασµό του site σας, έχετε τρεις επιλογές στη διάθεσή σας [εικ. 5]: να ανεβάσετε το site σας σε µια διεύθυνση του Web µέσω FTP [θα χρειαστεί να πληκτρολογήσετε τα στοιχεία πρόσβασής σας σε αυτό], να το αποθηκεύσετε στο σκληρό δίσκο για να επεξεργαστείτε όποτε θελήσετε τον κώδικά του ή τέλος να οµαδοποιήσετε όλα τα αρχεία του project σας ώστε να το µεταφέρετε σε άλλο υπολογιστή.

Σε αυτό το σηµείο να σηµειώσουµε ότι οι χρήστες της έκδοσης Evolution έχουν τη δυνατότητα να φιλοξενήσουν το site τους για δώδεκα µήνες στους servers της One.com. Με αυτό τον τρόπο θα µπορείτε να κάνετε register το δικό σας dot.com, να αποκτήσετε 3GB αποθηκευτικού χώρου και απεριόριστο αριθµό emails. Για να το κάνετε αυτό, θα πρέπει να επιστρέψετε στο Control Panel µε βάση το λογαριασµό που δηµιουργήσατε στην αρχή και να επιλέξετε το Web Hosting. Από εκεί µπορείτε να επιλέξετε το domain σας και να ανεβάσετε το site σας στους servers της One.com. Εµείς σας ευχόµαστε κάθε επιτυχία!

ΠΗΓΗ: pc magazine

Πιο ψηλά... στις μηχανές!

Ασχοληθείτε µε το SEO του blog σας για αυξηµένη επισκεψιµότητα

Εδώ και αρκετά χρόνια στο Διαδίκτυο γίνεται πολύς λόγος σχετικά µε τον όρο Search Engine Optimization ή αλλιώς SEO, που αφορά στη βελτιστοποίηση της δοµής και του περιεχοµένου των ιστοσελίδων, µε σκοπό την όσο το δυνατόν καλύτερη κατάταξή τους στις λίστες αποτελεσµάτων των µηχανών αναζητήσεων.
Αυτόν το µήνα θα δούµε κάποιες απλές συµβουλές που µπορούν να βελτιώσουν τη θέση του blog σας στις µηχανές αναζήτησης και να αυξήσουν την επισκεψιµότητά του.

Αξίζει να σηµειωθεί ότι το Wordpress, λόγω της δοµής του, είναι µια από τις πιο φιλικές προς τις µηχανές αναζήτησης σουίτες blogging, αφού έχει δηµιουργηθεί λαµβάνοντας υπόψη και το SEO. Οι παρακάτω συµβουλές έχουν περισσότερο βοηθητικό χαρακτήρα, καθώς και χωρίς αυτές οι εγγραφές σας θα εµφανιστούν στις µηχανές αναζήτησης πολύ γρήγορα.

Βελτιστοποιήστε το blog σας

Ένα από τα πρώτα βήµατα που οφείλετε να κάνετε όταν δηµιουργείτε ένα νέο blog είναι να επιλέξετε τη µορφή των µοναδικών διευθύνσεων [permalinks] των εγγραφών σας. Εξ ορισµού, µια εγγραφή στο Wordpress έχει µια διεύθυνση της µορφής http://my-blog-url.com/?p=133, η οποία δεν είναι πολύ βοηθητική για τις µηχανές αναζήτησης. Για να επεξεργαστείτε τη µορφή των permalinks, µεταβείτε στο περιβάλλον διαχείρισης του Wordpress, κάντε κλικ στο µικρό βέλος στα δεξιά της επιλογής Settings στο µενού και επιλέξτε τη σελίδα Permalinks.

Εκεί µπορείτε να επιλέξετε µια από τις µορφές που δίνονται ως προεπιλογές ή να δηµιουργήσετε το δικό σας πρότυπο permalink. Οι καλύτερες επιλογές για το SEO είναι είτε η µορφή κατηγορία/τίτλος εγγραφής είτε απλώς ο τίτλος της εγγραφής. Για να τα χρησιµοποιήσετε, εισάγετε µια από τις παρακάτω µορφές [εικ. 1] στο σχετικό πεδίο:

/%category%/%postname%/

/%postname%/

και κάντε κλικ στο πλήκτρο Save Changes.

Αν το blog σας δεν είναι καινούργιο, µάλλον θα χρειαστεί να εγκαταστήσετε κάποιο πρόσθετο όπως το Redirection| [bit.ly/2Z640K], ώστε να βεβαιωθείτε ότι οι προηγούµενες διευθύνσεις των εγγραφών σας ανακατευθύνονται σωστά στις νέες.

Για την αναγνώριση του blog σας από τις µηχανές αναζήτησης, εξαιρετικά σηµαντικός είναι και ο τίτλος της σελίδας που εµφανίζεται στο πάνω µέρος του παραθύρου του browser σας. Η µορφή "Τίτλος Εγγραφής > Όνοµα Ιστολογίου" θεωρείται από πολλούς ειδικούς ως η ιδανική µορφή για SEO, εποµένως ανοίξτε το αρχείο header.php που βρίσκεται στη διαδροµή wp-content/themes/όνοµα-theme-που-χρησιµοποιείτε και βεβαιωθείτε ότι η γραµµή που περιέχει τον τίτλο της σελίδας είναι κάπως έτσι:

Εκτός από τον τίτλο σας, είναι πολύ σηµαντικό και το περιεχόµενο των meta tags descriptions και keywords. Το πρόσθετο HeadSpace 2 [bit.ly/10gS3] µπορεί να σας προτείνει και να συµπεριλάβει αυτόµατα σχετικές λέξεις-κλειδιά σε κάθε εγγραφή σας, χωρίς να είναι απαραίτητη η επεξεργασία του προτύπου σας [εικ. 2].

Βελτιώστε το περιεχόμενό σας

Εκτός όµως από τις παραπάνω αλλαγές, πρέπει να βελτιώνετε συνεχώς το περιεχόµενο του ιστολογίου σας ακολουθώντας κάποιους βασικούς κανόνες. Γι' αυτόν το λόγο, φροντίστε να χρησιµοποιείτε σύντοµους αλλά περιεκτικούς τίτλους για τις εγγραφές σας, χωρίς γενικολογίες, οι οποίοι θα καλούν το χρήστη να κάνει κλικ πάνω τους.

Αν έχετε γνώσεις HTML, βεβαιωθείτε ότι στην κεντρική σελίδα του theme σας το όνοµα του blog σας είναι επικεφαλίδα πρώτου επιπέδου [

], ενώ µέσα στις σελίδες των εγγραφών σας ο τίτλος της εγγραφής είναι επικεφαλίδα πρώτου επιπέδου και το όνοµα του blog είναι δεύτερου ή και τρίτου επιπέδου [

,

Επιπλέον, θα πρέπει να χρησιµοποιείτε σωστά τις εικόνες που περιλαµβάνετε στις εγγραφές σας, για λόγους SEO αλλά και για λόγους προσβασιµότητας. Μην παραλείπετε να εισάγετε σχετικό εναλλακτικό κείµενο [alternate text], το οποίο θα περιγράφει το περιεχόµενο της εικόνας βοηθώντας τόσο τις "αράχνες" των µηχανών αναζητήσεων όσο και τους χρήστες µε δυσκολία στην όραση, που χρησιµοποιούν εφαρµογές ανάγνωσης οθόνης [screen readers].

Φροντίστε, επιπλέον, να εγκαταστήσετε κάποιο πρόσθετο που εµφανίζει σχετικές εγγραφές στο κάτω µέρος της κάθε εγγραφής σας. Ένα από τα πιο δηµοφιλή plug-ins τέτοιου είδους είναι το Yet Another Related Posts Plugin [bit.ly/uN6WD] [εικ. 3].

Αλληλεπιδράστε με τους χρήστες σας

Για να αυξήσετε την επισκεψιµότητα του ιστολογίου σας, ένα από τα θέµατα που θα χρειαστεί να φροντίσετε είναι η επαρκής αλληλεπίδραση µε τους χρήστες σας. Πρέπει κάθε εγγραφή σας να δίνει στους χρήστες ερεθίσµατα για να αφήσουν κάποιο σχόλιο, ενώ καλό θα είναι να προωθήσετε τις συζητήσεις στους σχολιαστές σας µε ειδικά πρόσθετα.

Καλέστε τους σχολιαστές σας ακόµη κι όταν δεν υπάρχουν καθόλου σχόλια, αλλάζοντας το κείµενο που εµφανίζεται στους σχετικούς συνδέσµους µε επεξεργασία της συνάρτησης comments_popup_link() στο αρχείο index.php του προτύπου σας. Αντί για το κλασικό "No comments", µπορείτε να δοκιµάσετε κάτι σαν "No comments yet, share your thoughts", για να βελτιώσετε τις πιθανότητες σχολιασµού.

Εφόσον κάποιος χρήστης αφήσει σχόλιο, καλό θα ήταν να απαντούσατε στην άποψή του και να τον ευχαριστούσατε, χωρίς βέβαια να καταφύγετε σε υπερβολές. Προωθήστε τη συζήτηση µέσα από τις απαντήσεις σας και αν κάποιος από τους σχολιαστές σας επισηµάνει κάποιο λάθος ή κάποια παράλειψη στην εγγραφή σας, επεξεργαστείτε την και αναφέρετε το όνοµα του σχολιαστή σε αυτή. Επιπλέον, µπορείτε να εγκαταστήσετε κάποιο πρόσθετο, όπως το Subscribe to Comments [bit.ly/ZRmdH], για να δώσετε στους σχολιαστές σας τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν τη συζήτηση που θα ακολουθήσει µέσω email.

Μην υποτιµάτε τη δύναµη των υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης: Εφόσον δεν καταφύγετε σε υπερβολές και συνεχή προβολή του blog σας, καλό είναι να µοιράζεστε συνδέσµους προς τις νέες σας εγγραφές απευθείας στο Twitter µέσω του προσθέτου Twitter Tools [bit.ly/2ZPve1] ή να συµπεριλάβετε το δηµοφιλές πλήκτρο ShareThis, ακολουθώντας τις οδηγίες που περιγράφονται στο σχετικό site [sharethis.com] [εικ. 4].

ΞΕΡΑΤΕ ΟΤΙ

Καµιά από τις παραπάνω συµβουλές δεν είναι πιο σηµαντική για το SEO από το περιεχόµενο του ιστολογίου σας. Η καλύτερη διαφήµιση για το blog σας είναι το πρωτότυπο, στοχευµένο περιεχόµενο χωρίς ορθογραφικά λάθη και υπερβολές.

ΠΗΓΗ: pc magazine

Αλλάξτε επεξεργαστή για υψηλότερες επιδόσεις και µεγαλύτερη αυτονοµία µπαταρίας.

Ο φορητός υπολογιστής σε οποιαδήποτε µορφή του είναι εργαλείο που λύνει τα χέρια στους χρήστες, προσφέροντάς τους δυνατότητες για εργασία γραφείου αλλά και για επικοινωνία οπουδήποτε. Όµως, έχουν ένα βασικό µειονέκτηµα, που πολλές φορές αποτελεί εµπόδιο για το χρήστη. Δεν είναι "αναβαθµίσιµα", µε αποτέλεσµα να οδηγείται κανείς στην αγορά νέου εφόσον οι ανάγκες του αλλάζουν, π.χ. αν θέλει περισσότερη αυτονοµία ή ακόµα αν θέλει να µεταφέρεται σε νεότερο λογισµικό, που τείνει να γίνεται πιο απαιτητικό ανά έκδοση. Είναι εύκολο να προσθέσει κανείς µνήµη σε ένα notebook, αλλά και να αλλάξει σκληρό δίσκο, κινήσεις που σίγουρα δίνουν περισσότερο αέρα στον επεξεργαστή και στο λειτουργικό σύστηµα. Αν όµως χρειάζεται πραγµατικά µεγαλύτερες επιδόσεις από το notebook του, η µόνη κίνηση που µπορεί να κάνει είναι να αλλάξει τον επεξεργαστή του. Τα περισσότερα notebooks που πωλούνται, ανήκουν στη µέση κατηγορία επιδόσεων. Αυτό συνεπάγεται πως χρησιµοποιούν και τα µέσων δυνατοτήτων µοντέλα που είναι διαθέσιµα για κάθε socket. Επειδή τα sockets δεν αλλάζουν συχνά, οι κατασκευάστριες εταιρείες παρουσιάζουν νέα µοντέλα, ταχύτερα και συνήθως µε χαµηλότερη κατανάλωση, τα οποία συνήθως είναι συµβατά µε παλαιότερους υπολογιστές που βασίζονται στην ίδια πλατφόρµα.

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ

Έτσι και εµείς αποφασίσαµε να κάνουµε αναβάθµιση σε ένα notebook τετραετίας, µε socket 754 της AMD. Από τους επεξεργαστές που βρήκαµε, η συµφέρουσα λύση ήταν ένας Turion MT-34 στα 1800MHz µε 1024KΒ L2 Cache, όπως και 25 Watt TDP, ο οποίος διαθέτει τον πυρήνα Lancaster υλοποιηµένο σε λιθογραφία 90nm, ενώ είναι και 64-bit, άρα δέχεται αντίστοιχο λειτουργικό. Βέβαια, υπάρχει περιορισµός στη µέγιστη µνήµη που µπορεί να δεχθεί ο συγκεκριµένος φορητός υπολογιστής και είναι τα 2GB. Παρ' όλα αυτά, η αλλαγή από τον Mobile Sempron 3100+, επίσης στα 1800 MHz µε 256 KΒ L2 Cache, του πυρήνα Albany [δηλαδή TDP 62 Watt και έλλειψη υποστήριξης 64-bit] ήταν σίγουρα συµφέρουσα. Αν κρίνουµε µάλιστα και από τη µικρή τιµή αγοράς του επεξεργαστή [στα €35 µαζί µε τα µεταφορικά], δόθηκε µια παράταση ζωής για το συγκεκριµένο notebook, χωρίς κάποιο σοβαρό κόστος.

Για να βρείτε έναν επεξεργαστή, προτείνουµε να ξεκινήσετε αναγνωρίζοντας πλήρως τον δικό σας µε τη χρήση του CPU-Z [www.cpuid.com/cpuz.php], ώστε να δείτε το socket, την οικογένεια [πυρήνα] του και το stepping του. Με µια µικρή αναζήτηση στην ιστοσελίδα της AMD ή Intel αναλόγως, θα βρείτε ποια είναι τα µεγαλύτερα µοντέλα για το υποστηριζόµενο socket. Για να είστε σίγουροι πως το notebook σας υποστηρίζει τον επεξεργαστή που έχετε επιλέξει, µπορείτε να δείτε εάν ήταν διαθέσιµος µε αυτόν στα χαρακτηριστικά που προσφέρει ο κατασκευαστής, όταν πωλούνταν στην αγορά. Θυµηθείτε επίσης πως πολλές φορές προσφέρονται notebooks µε το ίδιο σώµα και motherboard, αλλά διαφορετικούς επεξεργαστές και ονοµασία. Καλή κίνηση είναι να επικοινωνήσετε και µε την αντιπροσωπεία προκειµένου να τους ρωτήσετε για τη συµβατότητα.

ΣΤΑ ΕΝΔΟΤΕΡΑ ΤΟΥ NOTEBOOK ΣΑΣ

Από τη στιγµή που ο επεξεργαστής βρίσκεται στα χέρια σας, δε χρειάζονται πολλά πράγµατα για να πραγµατοποιήσετε την αλλαγή, µόνο ένα κατσαβίδι και θερµοαγώγιµη πάστα. Η τελευταία είναι προαιρετική καθώς, όπως θα δείτε, δε συνηθίζεται σε φορητούς. Όµως, είναι καλό να τη χρησιµοποιήσετε προκειµένου να έχετε άµεση διοχέτευση της θερµότητας στο περιβάλλον και ταχύτερη ψύξη για τον επεξεργαστή σας. Αφού απενεργοποιήσετε τον υπολογιστή σας, πρέπει να βγάλετε την µπαταρία αλλά και την τροφοδοσία του για να µη δηµιουργηθεί πρόβληµα κατά την εσωτερική επέµβαση. Είστε έτοιµοι να ανοίξετε το καπάκι του, στην κάτω πλευρά του notebook, για να έχετε πρόσβαση στον επεξεργαστή [εικ. 1].

Εάν υπάρχουν περισσότερα από ένα "ανοίγµατα", συνήθως είναι το µεγαλύτερο. Εντοπίστε το σύστηµα ψύξης της CPU, το οποίο πρέπει να ξεβιδώσετε πλήρως, προκειµένου να απελευθερωθεί η επιφάνειά της [εικ. 2]. Αφού αφαιρέσετε τον ανεµιστήρα αλλά και τις βίδες του heatpipe που ακουµπά στον επεξεργαστή, χρειάζεται αρκετή προσοχή γιατί πρέπει να τραβήξετε όλη τη µεταλλική κατασκευή προς το εσωτερικό του notebook χωρίς να χαράξετε το motherboard. Για να το κάνετε αυτό, ανασηκώστε πρώτα την πλευρά πάνω από το socket, ώστε να ξεφύγει από αυτό σε ύψος [εικ. 3]. Πλέον µπορείτε να δείτε τον επεξεργαστή σας. Για να τον αφαιρέσετε, πρέπει να γυρίσετε τη βίδα που έχει το socket. Προσέξτε πως δε βγαίνει από αυτό, απλώς γυρνά περίπου µισή στροφή [εικ. 4]. Επίσης, προσέξτε το βελάκι στη µια γωνία του, το οποίο λειτουργεί ως οδηγός τοποθέτησης, καθώς το ίδιο υπάρχει και στο socket.

Βγάλτε τον επεξεργαστή µε προσοχή, ανασηκώνοντάς τον ταυτόχρονα από δύο πλευρές. Ο επεξεργαστής πρέπει να κυλά οµαλά στη θέση του, και δε χρειάζεται καθόλου δύναµη. Εποµένως, αν δεν µπαίνει, απλώς δεν τον τοποθετείτε σωστά. Πριν αρχίσετε να επανατοποθετείτε την ψύκτρα, βάλτε της λίγη θερµοαγώγιµη πάστα - η ποσότητα "µισής" σταγόνας είναι αρκετή [εικ. 5].

Ακουµπήστε ελαφρά την ψύκτρα στη θέση της, σέρνοντάς την προς τα πίσω, προσέχοντας όµως να µην τραυµατίσετε το mobo, αλλά και να µην ακουµπήσει πουθενά η πάστα. Αντιστρέψτε την υπόλοιπη διαδικασία, για να τοποθετήσετε όλα τα υπόλοιπα κοµµάτια στη θέση τους. Εφόσον όλα έχουν γίνει σωστά, ο υπολογιστής πρέπει να λειτουργήσει χωρίς κάποια ρύθµιση [θυµηθείτε να βάλετε την µπαταρία πίσω].

ΤΙ ΚΕΡΔΙΖΩ;

Εφόσον η επιλογή σας γίνει σωστά, θα κερδίσετε πολλά από µια τέτοια αναβάθµιση-αλλαγή επεξεργαστή. Εµείς κερδίσαµε ένα 15% στις επιδόσεις, ταχύτερη απόκριση συστήµατος, ταχύτερη διαχείριση στις µνήµες και αρκετά δευτερόλεπτα ταχύτερο boot time. Το µεγαλύτερο κέρδος όµως, που θα ήταν σηµαντικό και πιθανώς από µόνο του λόγος αλλαγής επεξεργαστή [ακόµα και µε τις ίδιες επιδόσεις], είναι πως µειώθηκε η κατανάλωση του υπολογιστή και αυξήθηκε η αυτονοµία του κατά 25-30 λεπτά περίπου. Η µεγάλη αυτή διαφορά οφείλεται στα 37 Watt, που απέχουν σε κατανάλωση οι δύο διαφορετικοί πυρήνες. Η εικόνα και η αίσθηση που αποκοµίζει ένας χρήστης, πριν και µετά, δικαιώνει την επιλογή του και σώζει το notebook από µια αντικατάσταση για αρκετό καιρό.

Υπάρχει περίπτωση να πάρετε ακόµα υψηλότερες επιδόσεις και χωρίς να επηρεάσετε την αυτονοµία σας αρνητικά [πιθανώς να αυξηθεί και ελάχιστα], αλλάζοντας έναν παλιό σκληρό δίσκο µε ένα νεότερο. Πολλοί από τους κατασκευαστές χρησιµοποιούν OEM σκληρούς δίσκους, οι οποίοι είναι παρόµοια αλλά οικονοµικότερα µοντέλα από αυτά που θα βρει κανείς στην αγορά, και συνήθως έχουν χαµηλότερες επιδόσεις, λόγω χαµηλότερης ταχύτητας περιστροφής ή cache του δίσκου.

ΠΗΓΗ: pc magazine

Αλλάξτε τη VGA του φορητού σας υπολογιστή.

Οι φορητοί υπολογιστές έχουν γνωρίσει µεγάλη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, µε αποτέλεσµα να αυξάνονται συνεχώς οι πωλήσεις τους ως προς τα desktops, ξεπερνώντας τα σε ποσοστό. Η αποδοχή τους από το κοινό είναι τέτοια ώστε να αποτελούν, σε πολλές περιπτώσεις, τον βασικό υπολογιστή των χρηστών και εποµένως να χρησιµοποιούνται για κάθε δυνατή λειτουργία, ακόµα και για gaming. Παρ' όλο που σε αυτούς µπορεί κανείς να βρει µια ολοκληρωµένη πλατφόρµα εργασίας έτοιµη για δουλειά από την πρώτη µέρα, συνεχίζουν να υπάρχουν [υποχρεωτικά εκ σχεδιασµού] ορισµένα ελαττώµατα, και κυρίως η περιορισµένη αναβαθµισιµότητα. H αλλαγή µνηµών, σκληρού δίσκου και επεξεργαστή, είναι τα βασικά που µπορεί να κάνει κανείς για να αποκτήσει ένα πιο άνετο και ισχυρό σύστηµα [η περίπτωση του επεξεργαστή είναι σχετικά πιο περίπλοκη από τις άλλες δύο, όµως σε γενικές γραµµές είναι εφικτό]. Ο περισσότερος κόσµος δε γνωρίζει πως οι φορητοί υπολογιστές διαθέτουν µια παρόµοια αρθρωτή [modular] δοµή µε τα desktops. Έτσι, στο εσωτερικό τους µπορείτε να βρείτε θύρες για επιπλέον κάρτες mini PCIe, ενώ σε αρκετά πλέον laptops υπάρχει θύρα MXM.

Αγοράζοντας MXM

Το ΜΧΜ σηµαίνει Mobile PCI Express Module [www.mxm-sig.org] και είναι ένα ελεύθερο πρότυπο, το οποίο έχουν υιοθετήσει οι περισσότεροι κατασκευαστές, µε σκοπό να αποτελέσει το αντίστοιχο της PCIe x16 για τους φορητούς υπολογιστές, δηλαδή να γίνει η θύρα υποδοχής της κάρτας γραφικών των τελευταίων. Δυστυχώς, σχεδόν ποτέ δεν αναφέρεται στα sites των κατασκευαστών ποια laptops διαθέτουν τέτοια θύρα, µε αποτέλεσµα να χρειάζεται αρκετό ψάξιµο προκειµένου να τα εντοπίσετε. Εφόσον ο δικός σας υπολογιστής αντιµετωπίζει προβλήµατα µε την κάρτα γραφικών του, δεν έχετε παρά να τον ανοίξετε για να σιγουρευτείτε. Υπάρχουν τέσσερις εκδόσεις MXM, η καθεµία από τις οποίες έχει όριο διαστάσεων για την κάρτα αλλά και ισχύος.
Οι MXM Ι, ΙΙ και ΙΙΙ είναι προς τα πίσω συµβατές, δηλαδή µπορείτε να χρησιµοποιήσετε µια κάρτα της έκδοσης ΙΙ σε µια θύρα που πληροί το MXM III. H ΜΧΜ ΗΕ διαθέτει δύο παραπάνω pins από τις υπόλοιπες, διατηρώντας τη συµβατότητα µε τις προηγούµενες, ωστόσο έχει περιορισµό ισχύος τύπου MXM II.

Η επιλογή, λοιπόν, µιας κάρτας γραφικών για το notebook σας µπορεί να αποδειχθεί δύσκολη υπόθεση, ιδιαίτερα αν δε γνωρίζετε τι είδους κάρτα δέχεται. Σε αυτό µπορεί να σας βοηθήσει το mxm-upgrade.com [πιο συγκεκριµένα, στις σελίδες tinyurl.com/2qxu5a και tinyurl.com/ylo6k3e], το οποίο αναφέρει τα µοντέλα notebooks ανά εταιρεία µαζί µε το είδος της θύρας που υποστηρίζουν [η λίστα, όµως, δεν είναι πλήρης]. Από τη στιγµή που έχετε εντοπίσει το είδος της κάρτας σας, πρέπει να βρείτε πού πωλείται. Και εδώ ίσως είναι το δυσκολότερο σηµείο τής διαδικασίας, εφόσον δε θα βρείτε στην Ελλάδα τέτοιες κάρτες. Εµείς καταφύγαµε στη δοκιµασµένη λύση καταστήµατος που εµπορεύεται στο ebay.co.uk, αγοράζοντας µια καινούργια ATI HD3650 DDR2 512MB MXM II, ώστε να αντικαταστήσουµε µια προβληµατική Nvidia Geforce 8400M GS, που διέθετε ο φορητός.

Η διαδικασία της αλλαγής

Για την αλλαγή της κάρτας γραφικών θα χρειαστείτε, εκτός από το γνωστό κατσαβίδι, και θερµοαγώγιµη πάστα. H πρώτη σας κίνηση είναι να βγάλετε την µπαταρία και να ανοίξετε το κάτω κάλυµµα του υπολογιστή ώστε να έχετε πρόσβαση στο εσωτερικό του [εικ. 1]. Με ιδιαίτερη προσοχή αφαιρείτε τον ανεµιστήρα, προκειµένου να µπορέσετε µετά να ξεβιδώσετε και να απελευθερώσετε τα διαφορετικά heatpipes που ενσωµατώνουν τις ψύκτρες των CPU και GPU [εικ. 2]. Οι κινήσεις σας πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικές, γιατί πιθανώς να υπάρχουν εµπόδια γύρω από τα heatpipes. Σε µια τέτοια περίπτωση, ανασηκώστε και σύρετέ τα προς τα έξω για να βγουν.
Ξεβιδώστε τις δύο βίδες στα άκρα της κάρτας γραφικών και ανασηκώστε την [εικ. 3]. Αφαιρέστε το ασηµί αυτοκόλλητο όπως και τη µεµβράνη επί της GPU, καθώς θα τα χρησιµοποιήσετε στη νέα κάρτα γραφικών ως προστατευτικά των ηλεκτρονικών εξαρτηµάτων της. Παρατηρήστε ακριβώς πώς είναι τοποθετηµένα, ώστε να τα µεταφέρετε µε επιτυχία και εύκολα. Σε αυτό το σηµείο πρέπει να αφαιρέσετε από την παλιά VGA το µεταλλικό πλαίσιο από το κάτω µέρος της [εικ. 4], που χρησιµοποιείται για να βιδώνει η ψύκτρα. Στο κάτω µέρος του διαθέτει µια µεµβράνη σιλικόνης, για να µη βραχυκυκλώνει τα κυκλώµατα, οπότε πρέπει να τη διατηρήσετε ανέπαφη. Τοποθετήστε όλα τα παραπάνω υλικά στη νέα GPU, ξεκινώντας από το µεταλλικό πλαίσιο και έπειτα συνεχίστε µε το αυτοκόλλητο [εικ. 5].
Τέλος, αντιστρέψετε όλη την υπόλοιπη διαδικασία, τοποθετώντας τις ψύκτρες-heatpipes πίσω, χωρίς όµως να ξεχάσετε να βάλετε θερµοαγώγιµη πάστα τόσο στην GPU όσο και στη CPU [καθαρίζοντας πρώτα τα υπολείµµατα της προηγούµενης], διότι εναλλακτικά κινδυνεύετε να έχετε άσχηµη θερµική συµπεριφορά ή να καούν. Όταν ελέγξετε διπλά πως όλα είναι στη θέση τους [συµπεριλαµβανοµένου του καλωδίου του ανεµιστήρα], µπορείτε να κλείσετε το καπάκι. Τελειώσατε!

Η ώρα των drivers

Καθώς οι περισσότερες από αυτές τις κάρτες γραφικών κατασκευάζονται από OEM εταιρείες, υπάρχει µεγάλη πιθανότητα να µη σας παρέχονται drivers µε τη συσκευασία. Έτσι, εάν δεν έχετε αγοράσει µια ίδια κάρτα γραφικών [δηλαδή έχετε κάνει αναβάθµιση], θα χρειαστεί να εντοπίσετε νέους drivers. Εφόσον επιλέξατε µια ATI, µπορείτε να χρησιµοποιήσετε τους γνωστούς Catalyst σε συνδυασµό µε το DH Mobility Modder [tinyurl.com/yfkzkd2], το οποίο επιτρέπει στους τελευταίους να αναγνωρίσουν και να εγκατασταθούν για ΑΤΙ Radeon Mobility [η λύση στην οποία καταλήξαµε εµείς].

Σε κάθε περίπτωση, βέβαια, µπορείτε να δοκιµάσετε -δεδοµένου ότι έχετε βρει κάποιο notebook µε παρόµοια κάρτα γραφικών- να κατεβάσετε τους drivers που προσφέρει η εταιρεία κατασκευής του.

ΠΗΓΗ: pc magazine